یا جاری اللصیق ...

اینکه مرا بیخبر نامیدی غم دارد . تو صادقی و جز حقیقت نمی‌گویی ... ولی اینکه بگویی بکوش که صاحب خبر شوی چنانم غرق شوق میکند که یعنی راه برای من بی خبر هنوز هم باز است ... هنوز امید هست . این گمان من نبود . من خودم را همین اندازه می‌دیدم . غرق دنیا و ماده . ولی اگر این چیزی ست که تو میگویی ، راه را نشان بده ، همتش را عطا کن ، نفس به نفس استادم کن ، رفیقش را همراه کن ، زادش را بار کن و راهیم کن ...