یا جاری اللصیق ...

ماده سخت است ، تاریک است . من جسم به ضرورت مادی بودنم به دنبال این تاریکی در حرکتم . روی من به ماده نظر کرده و تاریک شده ، دستانم با ماده درگیر شده ، پاهایم به دنبال ماده دویده ، رزق مادی اندوخته و  بر روی سر به خانه آورده ... سر وضو این است که این جسم عجین با تاریکی را به نور و ضیاء شستشو دهی که قابلیت حضور در انوار را پیدا کند که تاریکی با نور متحد نمیشود . عجیب آنکه در همان مصلی هم فکر از تاریکی بیرون نمی آورم ... حریم نماز اگر آدمی واقعا نمازگزار باشد ، حریم خالی از هرچه ماده و غیرخداست. لازمه ی نماز خوب وضوی خوب به نیت فراموشی دنیا و ورود به حریم روحانی نبودن من است ...