یا جاری اللصیق ...

 برای آنچه میگویی و می‌خوانی و می‌نویسی . برای هر آنچه از او که در زمین مرده ی دلم میکاری و با نفسهایت زنده می‌کنی ... دوست دارم هوای شهری را تنفس کنم که یکبار وارد تن تو شده و دوباره به آسمان برگشته . دوست دارم سرم را به دو سمت خیابانی بچرخانم که تو موقع عبور از آن به دو سویش نگاه کردی  . دوست دارم به چیزی فکر کنم که تو به آن فکر می‌کنی ... دوست دارم ساعت همراهم را به افق شهری که تو در آنی تنظیم کنم . دوست دارم بدانم آخرین باری که خندیدی کی بود و با این فکر لبم ناخودآگاه خندان شود . دوست دارم وانمود کنم که برای همه میگویم و می‌نویسم ولی ته دلم بدانم که تو می‌خوانی و میشنوی . دوست دارم تنها تو را دوست داشته باشم ...

دعایم کن آقا  ...